Hay..kalokang Sam yun, pasaway talaga! Puwede naman kasing sabihin na kanina kung ano yun di pa sinabi, ilang araw pa tuloy siyang mag-iisip kung anong sasabihin niya.

Kainis, madadagdagan naman ang wrinkles sa mukha ko. Pero parang alam ko na kung anong sasabihin niya, nararamdaman ko na.

Ano bang nangyari dun kay Gino kanina? Ba’t ganun yun kanina? Parang mangangain ng tao? Nag se-selos ba siya? Para tuloy akong loka-loka dito sa CR na napapangiti sa sarili. Pinagtitinginan na nga siya ng iba pang andun.

‘Ang hunk talaga ni Papa Gino at Papa Sam’

I heard one lady said.

‘Let’s watch on Friday girls, I heard may game sila dun sa isang university’

Magpapa-pansin na naman tong mga babaeng to! Ang lalande ah.

Pumasok na ko sa nag-iisang cubicle ng CR na nabakante na. I still can hear them chatting about the game on Friday. Haler, as if papansin naman sila nung supladong Ginong yun. Aysus, mamumuti na mga mata nila sigurado dedma abot nila sa lalaking yun. Kainis talaga, anong klaseng lalaki yun? Napaka-yabang, an sama ng ugali…

Blag!

Wait..wait..sinong nag-sara ng pinto???? *panicking Sira yung pinto nitong CR, d pwedeng isarado.

Hay naku talaga…kahit di pa tapos ang pag-weewee ko tinapos ko na baka makulong ako dito.

Too late.

Tsk, sino naman kasing bobong nag-sara? Di ba nila nabasa yung nk-dikit sa pinto na wag ngang isara???

Namaaaan!!!

I pull the trash can papunta sa may bintana para apakan ito at humingi ng tulog sa labas.

‘Helloooooooo….may tao ba diyan????’ bad trip wala man lang dumaan.

Kainis mabuti pang tiniis ko na lang yung ihi ko at sa bahay na lang ako nag-weewee.

Hinanap ko agad sa bag ko yung celfone para i-text si Chy. Wag ng text tawag na lang, nagsisimula ng sumama ang pakiramdam ko sa masikip na lugar na ito. Mukhang aatake n namang ang claustrophobia ko.

Chy…please sagutin mo na tawag ko.

Walang sagot!

Sino pa ba tatawagan ko?? Nagsisimula na akong pagpawisan ng malamig at sumisikip na ring ang dibdib ko.

‘Lakasan mo ang loob mo Marga..kaya mo yan!’ I assured myself.

Kapalan na ng mukha, tinawagan ko si Sam.

‘Samie..please..please’

Nawawalan na ako ng pag-asa..pangit naman ata kung dito lang ako mamatay sa loob ng CR, wala man lamang class.

Ting! Parang may ilaw na lumabas sa gilid ko.

Si Gino, may number ako dito ni Gino..pero wait..nakakahiya. Try ko pa itong isa baka gumana, if all else fail tatawag na ako kay Gino.

Umapak siya sa bowl may maliit na bintana dun, baka magkasya ako palabas. Eto na…

Ka-blang!

‘Aray ko po..huhuhu…’ naiiyak kong sabi hawak ang aking tuhod na nauntog sa bowl ng madulas ang paa ko.

‘Arrrghhh..’ sigaw ko ng sinubukan kung tumayo. Mukhang na-sprain yung paa ko. ’ Huhuhu…’ Pakiramdam ko wala na akong pag-asang makalabas dito.

Tatawagan ko pa ba si Gino? Sigurado sasabihin nun tanga-tanga ko talaga.

Nameennn…Marga, nauubos na ang oxygen sa katawan mo ini-isip mo pa rin yang hiya-hiya na yan!

Riiingggggg…..ringggg…..Nakakita siya ng pag-asa ng marinig ang boses ni Gino.

‘Bakit?’

‘Gih..noh..’ naghahabol ng hininga, di na pinansin ang pagsu-sungit ni Gino.

‘Marga?’

‘Help please..I’m..here…sa..C..R…..-‘

Enk..namatay ang celfone.

‘Wahahaha… ’ hindi ko na kaya pang sumigaw, hinang-hina na ako, pag-iyak na lang aking nagawa.

Wala ng arte-arte, sumalampak na ako sa sahig. Halos buong katawan ko masakit na. Tinanggap ko na rin dito na ako magpapalipas ng gabi at sana nga maabutan pa ako ng kung sino man na buhay.

Hayyy….

Bigla akong nabuhayan ng marinig kung may nagbubukas ng pinto.

‘Hello…please help me’ pilit kong linakasan ang aking boses at gumapang patungo sa gilid ng pinto. ‘Kuya? Manong guard?’

‘Marga!’

It’s Gino!

Bigla akong nabuhayan ng marinig ang boses niya, thank God. It’s not just anybody, but it’s Gino who is here and will save me..Gino my hero…

‘Tsk, ang tanga-tanga mo talaga alam mo ba yun???’ sabi nito na humihingal at pawisan. ‘I don’t know how stupid you can be Marga.’ he sat in front of me ‘You know you’re claustrophobic tapos pumupunta ka pa sa ganitong lugar ng walang kasama. Paminsan-minsan nga gamitin mo yang utak mo!’

Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa mga narinig sa kaniya. Lalo akong napa-iyak hindi sa sakit ng katawan ko kundi sa sakit ng mga sinabi niya.

Kailangan ba talagang pag-diinan na ang tanga-tanga ko? Ginusto ko ba na makulong dito sa CR? Siya kaya nasa kalagayan ko!

‘How are you feeling? May masakit ba sa’yo?’ holding my face, he pulled it closer then kissed my forehead.

Awww..Gino. Ngayon naiiyak na naman ako dahil sa concern niya.

‘I guess so but my foot hurts’

‘Okay don’t move’

Nagulat na lang ako ng buhatin niya ako.

‘No need to carry me’ nakakahiya kaya sa labas.

‘Shut up! Asan yung bag mo?’

‘Ah..dun ata sa -‘

‘Nakuha ko na’

I can hear people around us cheering. At ako naman na natural na mahiyain daw ay siniksik na lamang ang mukha sa dibdib ni Gino.